همه گفتند عیب از دیده ی تست

نقابی داشتم بر چهره ، آرام

که در پشتش چه طوفان ها نهان بود

جهان را به چه می بینی که زیباست

ندانم راست است این گفته یا نه

ولی دانم که عیب از هستی ماست