من آتشم که در دل خود سوزم ای دریغ

هرگز فریب چهره ی آرام من مخور

هرگز سر از سکوت مدامم گران مدار

من آتشم که در تو نگیرد شرار من

دردم یکی نبود که زودش دوا کنی

آن به که دل نبندی ازین پس به کار من