مادر ! من آن امید ز کف رفته ی توام

دردم یکی نبود که زودش دوا کنی

آن به که دل نبندی ازین پس به کار من

کز هر چه بگذری ، نتوانی بدو رسید

زان پیشتر که مرگ تنم در رسد ز راه

مرگ دلم ز مردن صد آرزو رسید