گویی به من که باز چه دیر آمدی ، چه دیر

هر شب که در به روی من آهسته وکنی

در چشم خوابنک تو خوانم ملامتت

بس کن خدای را که تبه شد سلامتت

از بیم آنکه رنج ترا بیشتر کنم