چو از گیسوی او می آمدم یاد

لبش چون جام سرخ از بوسه ای چند

لبالب می شد و سرشار می شد

سرودی تازه برمی خاست از چنگ

به دستم تارهای موی او بود

به چنگم ناله های این دل تنگ