پرت ز نور گریزان صبح ، گلگون بود

چو موج باد که در پرده ی حریر افتد

طنین بال تو پیچید در ترانه ی من

تنت حرارت خورشید و بوی باران داشت

نسیم بال تو عطر گل ارمغانم کرد

که ره چو باد به گنجینه ی بهاران داشت