تو از راه آمدی، ای مرغ صحراهای تنهایی

به همراه خود آوردی بهار جاودانش را

از این پس دیگرم دل ، آشیان بی کبوتر نیست

نگاه او به دنبال کبوترهایدیگر نیست

پس از چندین شکیبایی

درنگت جاودانی باد در ویرانسرای من

بمان دیگر ، بمان دیگر برای من