در حلقه ی طلایی چشم ، نگاه صبح

من همچو کودک از تن گرمش جدا شدم

آنگاه ، شور آتش دردش فرو نشست

برخاستم ز خاک

تابید همچو پرتو خورشید در نگین

کنون نسیم در دل من بال می زند

کنون درون سینه ی من می تپد زمین