تابید همچو پرتو خورشید در نگین

آنگاه ، شور آتش دردش فرو نشست

برخاستم ز خاک

در حلقه ی طلایی چشم ، نگاه صبح

کنون نسیم در دل من بال می زند

کنون درون سینه ی من می تپد زمین

کنون بهار در دل من لانه کرده است