چو ضربه های قلب خود احساس می کنم

من نبض بی صدای جماد و نبات را

در مغز و پوستم

در خون و گوشتم

پای مرا چو ریشه ی بی آب نخل پیر

در ژرفنای خاک ، به زنجیر بسته اند

اما هنوز ، دست من از لابلای ابر