انگشت نرم باران بر پرده ی بخار

جز اشک آفتاب

در پشت شیشه ها ، نفسی گرم

پیچانه دود صبح خزان را

افکنده طرح گنگی ، از یادهای دور

چون نور آفتاب که تابیده در بلور

خورشید تشنه لب