افکنده طرح گنگی ، از یادهای دور

در پشت شیشه ها ، نفسی گرم

پیچانه دود صبح خزان را

انگشت نرم باران بر پرده ی بخار

چون نور آفتاب که تابیده در بلور

خورشید تشنه لب

نوشیده جام گوچک هر برگ سبز را