نسیم ناشناس از سرزمین های غریب آمد

به روی شاخساران ، میوه ی گنجشک ها رویید

شفق در آب باران ریخت خون روشنایی را

که شاید بشنود از خاک ، بوی آشنایی را

به ناخن می خراشید آسمان را پنجه ی خورشید