نگاهم رفت و ، نومید از میان برگ ها برگشت

به دل گفتم که او را با دویدن ها به چنگ آرم

ولی ایا درختی می تواند باز انسان شد ؟

از آن پس بارور شد شاخه های انتظار من

از آن پس همجنان در انتظار خویشتن ماندم

که شاید بگذرد یکبار دیگر از کنار من