ین چشمه ای که در دل من جوش می زند

هر برگ ، چون زبان عطش کرده ی درخت

در آرزوی قطره ی نایاب شبنمی است

گم باد و نیست باد که خون است و آب نیست

گر آب بود ، خود رگ خود می گسیختم

تا تشنه را نوید دهد کاین سراب نیست