لیکن رخ زرد او گواهست

بی گوش تو جان زبان ندارد

وان جان غریب در تظلم

می نالد و ترجمان ندارد

و اشکی که غمش نهان ندارد

غماز شوم بود دم سرد

آن دم که دم خران ندارد