مانند شاخ شب پرگان از میان بال

پلک شکوفه ها همه را بست ناگهان

کنون ، زمین ترست

مژگان کاج های تر از لابلای برف

سر می کشد برون

پر می زنند در پس دیوار کور ابر

پروانه های وحشت و تاریکی و جنون