پر می زنند در پس دیوار پلک من

در من ، هزار خار چو مژگان تیز کاج

از لابلای برف گل آلود سالیان

سر می کشد برون

پروانه های وحشت و تاریکی و جنون

در کارگاه باغ

از روی دار قالی هر کاج ، برف صبح