نخ در نخ افکند

از روی دار قالی هر کاج ، برف صبح

صد رشته ی گسیخته ی پاره پاره را

تا پنجه ی نسیم ، گره در گره زند

آن فرش نیمه بافته ی نیمه کاره را

اما کجاست مرگ که مانند دار کاج

داری بپا کند