خاکستر سپید هزاران خیال دور

باران دوباره کوفتن آغاز کرده بود

بر شیشه های پنجره ی کوچک اتاق

دامن گشوده بود به ویرانه ی اجاق

من آمدم به سوی تو ، بی هیچ آرزوی

بی هیچ اشتیاق