سندان سرد آسمان را

دستی که پیش زورگویان مشت گردد

مشتی که لب ها را به دندان ها بدوزد

مشتی که همچون پتک آهنگر بکوبد

مشتی که در هم بشکند با ضربه ی خویش

آیینه ی جادوگران را

آری ، اگر از من بپرسی