من مشت را بر می گزینم

مشتی که در هم بشکند با ضربه ی خویش

آیینه ی جادوگران را

آری ، اگر از من بپرسی

شاید که فریادی براید از گلویی

با مشت خشم آلود من پیوند گیرد

آنگاه ، لبخندی صفای اشک یابد