پوسیده بود ، نی

نفرین به شب که هستی نی را تباه کرد

شب در جواب گفت

این زهر من نبود که در خون نی دوید

پوسیده بود و در تن خود خون مرده داشت

این خون مرده بود که وی را سیاه کرد