ناخن از درد فروبرده درون شن گرم

مغز خورشید پریشان شده بر تیزی سنگ

چون سواری که به یک تیر ، درافتاده به خاک

لب تاول زده اش سوخته از داغ عطش

خونش آمیخته با روشنی بازپسین

...