گلخانه ی شفق را در برگرفته بود

باران شامگاه ، چو دیواری از بلور

خورشید ، همچو نرگس بیمار آسمان

در پشت آن حصار بلورین شکفته بود

خاکستر غروب خزان ، می نهفت گرم