عاقبت زین می کنم روزی به بیداری

می روم آنجا که چون اسبم دو چشم از خواب بگشاید

نقش بندد در نگین مردمک هایش

سایه ی پرواز خاموش پرستوها

اسب رهوار مرادم را

رو به سوی قله های دور می آرم

قله های دور ، پنهان در غبار خنده ی خورشید