نسیم سرد می خندد به غوغای خیابان ها

که همچون شعله ای در زیر باران ، دود خواهد شد

تلنگر می زند بر شیشه ها سر پنجه ی باران

دهان کوچه پر خون می شود از مشت خمپاره

فشارد درد می دوزد لبانش را به دندان ها