زمین ازش اشک خون آلوده ی خورشید ، سیراب است

فشارد درد می دوزد لبانش را به دندان ها

زمین گرم است از باران خون ، امروز

ببین آن گوش از بن کنده را در موج خون ، مادر

که همچون لاله از لالای نرم جوی در خواب است