من از بیلی که بر دوش نحیف آبیاران است

سخن آغاز خواهم کرد

من از سوسوی فانوسی که پشت شیشه می سوزد

من از برقی که کوه و آسمان را با نخی باریک میدوزد

من از گیلاسبن های گل آورده

که در صبح بهاران پایکوب باد و باران است

ترا آگاه خواهم کرد ، ای خورشید ، ای خورشید