پر از غبار افشان بی باران

من و او هر دو از خاک بیابان آب می نوشیم

من از این همسفر روزی ترا آگاه خواهم کرد ، ای خورشید ، ای خورشید

افق خالی است ، اما من پر از ابرم

درون چشمه ، نقش خویش را بر آب می بینم

کنار چشمه ، آب زندگی را خواب می بینم

ازین خوابی که می نوشد وجودم را