درخت پیچک ایوان ما ، رمیده ز ما

هنوز روی زمین ، پاره عکس های قدیم

گواه آن همه ایام رفته از یاد است

گشوده سوی درختان دوردست آغوش

ستاره ها ، همه درذ قاب شیشه محبوسند

قناریان ، همه در گوشه ی قفس خاموش