که از تو دور ، ولی با دل تو نزدیک است

تو هر غروب ، نظر می کنی به خانه ی من

دریغ ! پنجره ، خاموش و خانه تاریک است

خیال کیست در آن سوی شیشه های کبود

من از دریچه ، ترا در خیال می بینم

که خیره می نگری ماه شامگاهی را