آه ای درخت های بلند ای درخت ها

گفتم : شما چگونه هنوز آفتاب را

فریادشان صدای مرا در گلو برید

ما آفتاب را ز تو بهتر شناختیم

از پشت چترهای شما سر زد آفتاب

اما ، نگاه من

در چشم آن ستاره ی شبخیز مانده است