گفت : چندان عرصه را بر شاه ترکان تنگ کرد

گردی از لغزیدنش برخاست چون دود از حریق

پهلوان خندید و خوفش در دل خارا نشست

تا سرانجام از فراز مرکبش پایین کشید

پنجه در بند کمر زد تا ز جا برگیردش

بند نتوانست بار آن تن سنگین کشید