بی خبر بودم که از پولاد و سنگ اندام اوست

رو به دربار پشنگ آورد و نالیدن گرفت

کای پدر ! این کیست ، این مردی که رستم نام اوست

من جوانش خوانده بودم ، دیگرا جویای نام

ای پدر ! هر چند در جنگاوری شیر نرم

در کف او پشه ام ، این آفت از جان تو دور