شرح هزار شادی بر باد رفته را

دریای مو سپید به سر می زند هنوز

مشت هزار ماتم از یاد رفته را

مهتاب می نویسد بر ماسه های سرد

چشم حباب ها همه از گریه ی فراق

آماس می کند

تیغ بنفش ماه