در آسمان آینه ، پیداست

در من ، مدام باران می بارد

زنجیرهای نازک از هم گسسته اش

از لابلای جنگل مژگانم

از دور ، باد سرکش دریا

خاکستر ملایم نسیان را

آسانتر از سفیدی کف ها