به بی حواسی پیری سپرده است

که قتل عام گل قالی

به چکمه های گل آلود ، رنگ خون داده ست

و دیگر آینه ، نیروی تند حافظه را

و ماه ، از سر دیوارهای خشتی شهر

نگاه می کند آیینه های خالی را

و پیش می اید تا گونه های خیسش را