و رو به ساحل دیگر کن

و هیچ نوری ، بازی نمی کند در آب

که انعکاسش بر طاق آسمان افتد

تو ، جامه دان سفر بربند

مگر که در شب بی حاصل غریبی ها

غم تو و دانه ی اشکی به خاک بفشاند