ای امید دل ، شبت آبستن خورشید باد

آسمان ، تار است و در من گریه های زار زار

بی تو تنهایم ، ولی تنها نمی خواهم ترا

من چو خود ، زندانی شب ها نمی خواهم ترا

شاد باشی هر کجا هستی ، که دور از چشم تو