چنان شاد از خانه بیرون شدم

به لبهای خود ، خنده آموختم

بر اندام خود ، جامه آراستم

که از من ، خجل گشت اندوه من

نسیم آن چنان مست بر من گذشت

که آشفته شد موی انبوه من