تا نعش سرد لامپ را در زیر آوار حبابش یافت

حیران ، به دنبال چراغ مرده می گردند

آنگاه دست او هماهنگ نگاه او

در تیرگی ها آن قدر کاوید

وز دور ، در نوری که از روزن فرو می تافت

درپیش چشمانم نگاهش داشت

لحن درشت سرزنشبارش مرا لرزاند