او بود که شیشه های رنگین را

چون شعله ، جهان خفته را سوزاند

خاکسترصبح را پر از خون کرد

از پنجره های دل ، به خاک انداخت

رخسار زنان و رنگ گلها را

در پشت غبار کینه ، پنهان ساخت