جلاد هزار ساله می بینم

اوراق کتاب سرگذشتم را

در ظرف پر از زباله می بینم

خود را به گناه کشنم ایام

اما ، به کدام کس توانم گفت

این بازی تازه را که گردون کرد

هربار که رو نهم به کاشانه