بر پشت دری به رنگ تنهایی

در شهر غریب و در شب دلگیر

هر بار که سایه ی سیاه من

در نور چراغ کوچه ای گمنام

آوارگی مرا کند تصویر

با کهنه کلید خویش می گویم

کای حلقه به گوش مانده در زنجیر