گنگ است ، پنداری ، زبان گفتگوی من

اما ، تو مهمان منی امشب

من نیز ، چون آینه ، بیدارم

وز شوق این دیدار بیمانند

آری ، تو ، امشب میزبانی بی زبان داری

کز او کلامی در نخواهی یافت

زیرا که این اندوه ، یا این شادی پنهان