خندیدنت ، آهنگ شفاف شکستن داشت

آری ، در آن ایام ، ای هم صحبت دیرین

سیمای تو همزاد خورشید بهاران بود

در صبح گیسویی طلایی رنگ

اناسن که گویی از سر مستی

جامی بلورین را فرو می کوفتی بر سنگ

روحی گدازان در تو مسکن داشت