همتای ماه عالم افروز است

کنون کهخندان می نشینی روبروی من

ای طرفه مهمان شباهنگام

دیگر ، رخت همزاد خورشید بهاران نیست

زیرا که گیسوی ترا برقی است سیمین فام

ما - هر دو - می دانیم کان صبح طلایی را

کافور گون کردست برف جامد ایام