کافور گون کردست برف جامد ایام

همتای ماه عالم افروز است

زیرا که گیسوی ترا برقی است سیمین فام

ما - هر دو - می دانیم کان صبح طلایی را

اما ، هنوز اندام تو در جامه ی خاکسترین تو

چون آتشی با دود در جنگ است

روح تو در قالب نمی گنجد