آسمان ، مرثیه ای نیلی بود

از سر خاک تو بر می گشتم

خاک پاکی که تو را در بر داشت

دشت ، رنگ غم و خاکستر داشت

تو در اندیشه ی من ، چشمه ی جوشان بودی

زیر آن قبه که همچون سر سبز